روابط عباسيان با روم شرقى روم شرقى از آن آشفتگى كه بدوره دوم در كار خلافت بود و تركان و بويهيان و ديگران قدرت را از خليفگان ربوده بودند استفاده كرد و پياپى بقلمرو خلافت حمله ميبرد . بسال 238 سپاه روم شرقى بر سواحل مصر هجوم برد و دمياط و تنيس را بگرفت و كشتار و چپاول كرد و عنبسة بن اسحاق كه از جانب متوكل ولايتدار مصر بود بجلوگيرى ايشان توفيق نيافت و از غارت ولايت و اسيرى زنان و كودكان و روميان مانع نتوانست شد و نيز بدوران متوكل روميان بنزديك مصيصه به شهر عين زربا هجوم بردند ( 241 ) و همه زطها را كه معتصم از پس شورش ايشان در هورها ، در آنجا اقامت داده بود به اسارت بردند . در همين سال ميان بغداد و روم مبادله اسيران شد ، امپراطور روم ميشل سوم بود كه مادرش تئودو را به نيابت او سلطنت داشت ، شماره اسيران مسلمان بيست هزار بود كه از روميان آزار بسيار ديده بودند و بعضيشان بناچار از مسلمانى بگشته بودند و مسيحى شده ، ميگفتند تيودورا اسيران را به ترك مسلمانى ترغيب ميكرد كه هفت هزار كس از ايشان پذيرفتند و دوازده هزار كس كه ابا كردند كشته شدند و بيش از نهصد مسلمان نماند . بار ديگر روميان بر شمال عراق هجوم كردند و تا آمد رسيدند و بيش از ده هزار مسلمان را باسيرى بردند و متوكل به قصد انتقام چيزى از ولايت ايشان را در جنوب